 |
| Amelie Nothomb, Acıyla Çarp Kalbim, Turkuaz Kitap, Çevirmen: Ayşe Ece, 127 Sayfa, 1. Baskı, 2019 |
Bu kitabı sevgili Eren’in bloğunda görmüştüm. Onun yorumunu
buradan okuyabilirsiniz. Kitabı merak ederek okuma listeme ekledim ama ne zaman
sıra geleceğini bilmiyordum. Şansıma Ukitap sitesinde bu kitabı takasla alma
şansım oldu. Aldığım gibi de okudum.
Yazar 127 sayfada 35 yıllık bir süreyi anlatmış. O kadar akıcı
yazmış ki insan kitabı elinden bırakmak istemiyor, bir oturuşta okumak istiyor.
Eğer vaktiniz varsa bu şekilde bitirebilirsiniz kitabı.
Kitapta iki farklı anne kız ilişkisi anlatılıyor. Kitaptaki bütün
kişiler o kadar iyi betimlenmiş ki, hepsi de çok gerçekçi geldi. Gerçekten yaşayan
insanlar gibi. Sayfalarca betimleme yok ama karakterleri okurken hemen tanıyorsun.
Çevrende onlara benzeyen örnekler geliyor aklına.
Kitapta hiç kimsenin tek yönlü olmamasını da sevdim. Hani kötü
eserlerde karakterler ya tamamen iyi ya tamamen kötüdür ya, burada öyle değil. Herkes
gri. Hatta bütün karakterlerin psikolojilerinde derin yaralar var. Psikolojiyla
ilgilenenler karakterlerden sayfalarca yorum çıkarabilirler.
Kitabın ismi kitapta da geçiyordu. Bir şarkıdan almış yazar.
Sonuç olarak ben bu kitabı çok sevdim. Eren önermeseydi büyük ihtimalle gözümden kaçardı. Bu yüzden iyi ki bloglar var, iyi ki güzel kitap öneren bloggerlar var diyorum 😍
ALTINI
ÇİZDİKLERİM: 1. Marie’ye
mutlu olmak yetmiyordu, mutluluğunu kendisi kadar ayrıcalıklı bulmadığı
insanlara göstermek istiyordu.
2.
Başkalarına karşı düşünceli ve nazik olma erdemine sahip olmadığı için
böylesine acımasız bir kadındı.
3.
“Küçümsemenizi tutumlu kullanın çünkü ona ihtiyacı olanların sayısı çok
fazladır.” Chateaubriand
4. “Acıyla çarp kalbim, deha sende çünkü.” Alfred de Musset
